Zo wordt de cruise een echt koopje...

Culinaire verzorging aan boord

Twee keer per jaar, verplaatsen rederijen hun schepen, in de herfst van Europa naar de Verenigde Staten. Vroeger was deze overtocht puur een snelle transfer. Tegenwoordig kan men deze reizen boeken en profiteren van bijzonder lage tarieven.

Ondanks dat er niets gebeurt, toch een minuut vertraging. De klok op de kade wijst op 16:01. Dan verspringt de tijd nog een minuut, 16:02. En plotseling het gevoel van lichte trilling in de zolen - uiterst gering hier op dek 16, waar men het gevoel heeft dichter bij de hemel te zijn dan het aardoppervlak.

Dan kijk je naar beneden: het water schuimt op, de kloof tussen de tamelijk witte scheepswand en de kade wordt in "slow motion" groter, twee meter, drie, vijf, tien. De "Eclipse" is afgevaren, tot ziens Southampton, tot ziens Europa.

Niets aan de hand daar beneden. Niemand gooit confetti-slingers. Geen achterblijvende schonen, die met betraande ogen wanhopig contact zoeken met de vertrekkende dierbaren aan boord van de derde klasse, wat vroeger gemeengoed was toen een stoomboot voor een lange reis vertrok.

Toen, meer dan 100 jaar geleden, tijdens het vertrek van "Titanic" voor haar eerste reis naar New York vanaf dit punt, stond de kade vol mensen, die het uniek spektakel niet wilden missen, buiten adem van opwinding. Destijds regende het van boven confetti en slingers, en bijna had "Titanic" hier in de haven de eerste botsing van haar beruchte verleden.

De aanzuigkracht van de schroeven van "Titanic" maakten dat de oceaanstomer "New York" los brak van de bolders en stuurloos richting het gloednieuwe prachtschip dreef en bijna al hier in Southampton zou hebben verzonken. Wie weet welk goed dat zou hebben gedaan.

Voor het seizoen een andere thuishaven.
Niets van dit alles op deze herfstdag. Niemand, niet één, zwaait de vertrekkende "Eclipse" uit. En als de kapitein ter afscheid drie keer de enorme scheepshoorn blaast, reageert zelfs niet de vrachtwagen die de laatste bagage naar het schip bracht.

En dat terwijl het een afscheid voor langere tijd is, niet de standaard 14 daagse cruise, maar zes maanden zal het duren voor de "Eclipse" keert terug naar Southampton. Het schip wordt verplaatst naar de Verenigde Staten, waar het tijdens de Europese winter op Caribische cruises zal worden ingezet.

"Herpositionering" is de technische term onder zeelieden, en het betekent twee dingen. Het schip wisselt van thuishaven, verhuist naar nieuwe locatie. En, nog belangrijker vanuit het perspectief van de passagiers: U kunt een herpositioneringscruise boeken en meevaren.

Dat was niet altijd zo. Tot een paar jaar geleden werden schepen welliswaar al verlegd tussen de seizoenen van hier naar daar, maar de herpositioneringsreis was een pure werktocht. Aan boord was renovatie, acht dagen in volle gang en zouden passagiers alleen hebben gestoord.

De eerste stoomschepen namen een ​​handvol passagiers mee op herpositioneringsreizen en de vraag enorm nam jaar na jaar toe, al was het maar omdat het gerucht ging dat deze cruises spotgoedkoop waren en men een gevoel van avontuur had. En daardoor werd het een ​​solide business.

Tegenwoordig maken alle belangrijke rederijen vele herpositioneringscruises, Disney Cruises echter niet.

Voor weinig geld rond de wereld varen
Herpositionering is te allen tijde, altijd en overal. Wie slim is, kan de hele wereld met herpositioneringscruises omvaren. Zelfs vandaag de dag voor verhoudingsgewijs weinig geld. Basiscursus voor nieuwkomers zou een trans-Atlantische reis zijn, in het najaar van Europa naar de VS, Zuid-Amerika en het Caribisch gebied.

Duur gewoonlijk 14 dagen, maar ze zijn er ook korter of langer. Bijna dagelijks vertrekken tientallen cruiseschepen, in de periode oktober tot december, in Europa vanuit Kopenhagen, Barcelona, ​​Rome of Southampton.

Als eerste cruiseschip van een voorgaand seizoen vertrok de "Norwegian Star" om in twaalf dagen van Kopenhagen, met een strakke stop op de Azoren, naar Miami te varen. De reis kost niet eens €1000 in een junior suite, terwijl men voor dit bedrag op een reguliere cruises vaak net een binnenhut kan krijgen.

Herpositioneringstraject is, in de herfst van oost naar west, in het voorjaar terug naar het oosten, over de zuidelijke Atlantische route. Hier voer ooit Christopher Columbus. Vergeleken met de noordelijke route, waarop de "Titanic" de ijsberg schraapte, wordt de zuidelijke route beschouwd als ronduit prachtig.

Verhalen van schurkenstaten golven en storm
Maar één ding moet voor iedereen duidelijk zijn: Atlantic blijft Atlantic, en net ten zuiden van de route liggen beruchte broednesten van de vele orkanen. Het is ook duidelijk dat vele cruiseschepen bedenkelijk hoog zijn gebouwd voor de Atlantische Oceaan en onder de slechtste omstandigheden behoorlijk kunnen kunnen gaan slingeren.

Huiveringwekkende verhalen over monstergolven en storm zijn er in overvloed, en de meesten verhalen kloppen zelfs. De goede oude "Queen Elizabeth 2", ontworpen voor de trans-Atlantische oversteek, werd eens overspoelt door een monstergolf, maar in de Noord-Atlantische Oceaan. Het enorme monster brak bij de brug in en veroorzaakte ernstige verwoesting.

Ook een graag gehoord verhaal is dat van een vleugel, die zo`n tien jaar geleden aan boord van een Italiaanse cruise wolkenkrabber tijdens een Atlantische storm een paar keer heen en weer rolden. Uiteindelijk vloog de piano, als houtafval en schroot door een versplinterd raam naar buiten, om te verdwijnen in zee.

Wie niet geïnteresseerd is in de oversteek van de Atlantische Oceaan, maar toch wil profiteren van voordelige herpositioneringscruises, heeft toch nog wat te kiezen. Zo zijn er in het voorjaar ook cruiseschepen die vanuit Dubai naar de Middellandse varen. In het najaar doen zij de route omgekeerd. Of wat te denken van de cruises die vanuit Australie naar Alaska varen; via Noumea, Vanuatu, Fiji en/of stops op de Hawaiaanse eilanden met een duur van 25 dagen.

Herpositioneringscruises nog wat onwennig
Een reis van Fort Lauderdale in Florida naar Amsterdam is net zo mooi. Met een vijf-sterren schip, 15 dagen in een balkonhut al rond de 1000 euro per persoon te boeken ( elke doorgezeten Business Class stoel in het vliegtuig van Fort Lauderdale naar Amsterdam kost meer - en geen fatsoenlijke maaltijden hoor ).

Nu, na vier dagen op zee, is het leven aan boord is sterk ontspant. Men heeft het schip verkend en genoeg tijd om te kijken naar de medepassagiers. De gemiddelde leeftijd is wat hoger waardoor de disco `s avonds bijna altijd leeg blijft, de spelkamer daarentegen is aardig vol. Vooral met Britten die gemakkelijk zijn te herkennen bij de zwembaden met hun bleekheid en tijdens maaltijden aan hun overvolle borden.

Het andere grote passagierscontingent bestaat uit Amerikanen. Academische middenklasse, veel leraren en enkele professoren die tijd en geld gebruiken voor ingewikkelde herpositioneringsreizen over de hele wereld.

The show must go on...
Juist de Trans-Atlantische cruises hebben een aantal exclusieve kenmerken. Dagelijks is er een fatsoenlijke boordprogramma, dans- en schilderlessen, lezingen door ex-NASA grootheden over de ruimte, basiscursussen in de moderne navigatie, het geweldige werk van glasblazers die is het bovendek in nemen met hun reuzenoven, of een korte cursus op het gebied van klassieke auto`s. Niet vergeten de meerdaagse kunstveiling te noemen zoals gebruikelijk is op bijna elke Amerikaanse cruise - een uiterst zenuwslopende bezigheid.

Niettemin is al snel duidelijk dat een normale dag ook te kort kan zijn en zo past het goed dat elke tweede dag 25 uur duurt om op deze wijze het tijdsverschil te overbruggen. `s Avonds treft men elkaar, waardig gekleed, voor een eerste klas diner van meestal vier gangen. Vervolgens gaat het naar het theater. De show must go on.

De dagbuffetten zijn overvloedig met, door de chefkok voor een slordige miljoendollar gebunkerde, etenswaren gevult. Wat niet opgegeten is bij aankomst In Fort Lauderdale, moet vernietigd worden, aldus de Amerikaanse wetten.

Dus nodigt de scheepschef de 2500 passagiers drie dagen voor het eind van de reis uit, voor een gigantische brunch in het twee verdiepingen tellende restaurant. Vanaf tien uur `s ochtends, is er vier uur lang een echt bombastische buffet te gebruiken, met alles dat kombuis en koelkamers kunnen herbergen. En de passagiers eten alsof ze verhongerd waren...

Dieet is, zegt een doorgewinterde Londenaar onbewogen, voor de terugreis naar Europa. Hij wil zoals zo vele andere Britten ook de winter in Florida doorbrengen. Voor de terugreis medio april hadden ze ook al de "Eclipse" geboekt.